Voorlopig laatste weekje Cusco

Naast afscheid nemen hebben we de afgelopen week niet zo gek veel ondernomen. Belangrijkste wapenfeit (Jaap) was een bezoek aan een heuse match om de Copa Libertadores. Ondanks voorspelde regen hebben we ons woensdagavond naar het stadion begeven om ´ons Cienciano´ aan te moedigen in de strijd tegen één of andere Mexicaanse ploeg (Toluca).
Hoewel de wedstijd pas om 21.00 begon, werd ons aangeraden minimaal 2 uur van tevoren aanwezig te zijn. En dat bleek terecht. De beste plaatsen waren al bezet. Je koopt hier namelijk kaarten voor een tribune (nord, sur, oriente y occidente) en je bent vervolgens verder nergens van verzekerd. Geen stoelen, gewoon op het beton.
Het voetbal was niet grandioos, de sfeer des te meer. In het stadion leer je wat je op school niet leert, de zogenaamde groserias. Beste leermeesters: vrouwen van 60 en jongetjes van 7. En inderdaad, moeders zijn hier heilig.
Wel grappig, de wedstrijd was een echt familieuitje. Complete gesprekken gevoerd met de buren, over onderwijs, talen, dijken en voetbal uiteraard. De wedstrijd eindigde in een 1-2 nederlaag, helaas. Maar niet getreurd, de supporters kijken al uit naar het treffen met Boca Juniors -mèt de teruggekeerde Riquelme- in april.

_____________________

Straatje

Vanavond gaan we Cusco verlaten. De meest toeristische stad van het continent was gelukkig voor ons redelijk rustig. Gisteren ter afsluiting nog een film gekeken, dat kan hier in elke kroeg (´señor, pelicula? you choose!´). Little miss sunshine, een aanrader overigens.
Zelf houden Peruanen meer van types als Borat en ook Jackie Chan is hier (nog steeds) een held..

Cusco bleek wat ons betreft een stad van straatverkopers, marktjes, geurende straatjes, servicios (non)hygienicos en politieagenten. Alles wat hier wordt verkocht schijnt te zijn gemaakt van baby-alpaca. Het belangrijkste wapen van oom agent is de fluit. Voor zijn salaris wordt hij geacht elke halve minuut te fluiten, naar verkopers, op-het-gras-lopers, auto´s en gezichten-die-hem-niet-aanstaan.

Vanavond vertrekken we naar Arequipa, 10 busuren zuidelijker gelegen. Toch wel leuk, Cusco begon al een beetje gewoontjes te worden.

Ruinas, ruinas, ruinas y cuy

Allereerst bedankt voor alle reacties, hier op de weblog en via de mail. Leuk om ook de verhalen van jullie kant te horen. Het moet natuurlijk niet te eenzijdig worden..
Vandaag wat historisch, toeristisch en culinair nieuws:

Historisch
Cusco is -redelijk terecht- vooral bekend om haar Inca-verleden. Toen de Spanjaarden hier enige tijd geleden voor het eerst arriveerden was Cusco de hoofdstad van het Inca-rijk, dat strekte van Ecuador tot Argentinië. Cusco betekent dan ook (in Quechua) ´navel van de aarde´. Naast het overbekende Machu Picchu heeft elk dorpje zijn eigen trots. Een burcht, tempel of wat dan ook. De afgelopen weken hebben we er al aardig wat bezichtigd.
De Inca´s waren onder andere goede ambachtslieden en agrariërs. Zo waren ze in staat om vanuit bronnen 50 kilometer verderop kanalen naar Cusco te graven. Daarnaast waren het goede krijgers, helaas niet opgewassen tegen de betere Europese ziekten.
We hebben inmiddels geleerd dat je beter niets verkeerds over de Inca´s kunt zeggen, ze zijn hier alomtegenwoordig en worden overal geëerd.

Ruïnes in de bergen bij Pisac

Toeristisch
Over toeristen gesproken, het is hier uitgesproken rustig, want het is het regenseizoen. Wij hebben geluk, de regen laat deze maand nogal op zich wachten. Dat wil zeggen: elke dag een buitje (of 2) en tot nu toe slechts 2 verregende dagen. Temperatuur: gemiddeld 20 graden, in de zon is het echter niet te harden.

De toeristen die er zijn zijn Peruanen en Chilenen (het is hier zomervakantie). Die zijn overigens verschrikkelijk. Laten zich in horden naar boven rijden (wij lopen) stappen uit, schieten 20 foto´s nemen een slok Inka Kola en stappen weer in (waar kennen we dat nou van...)
Zodoende zijn onze wandelingen lekker rustig, en qua uitzicht prachtig. Bergen, sneeuw, beekjes, zoutpannen, schapen, lama´s; niets is hier te gek.
De sites die we hebben gezien zijn steeds binnen 2 uur rijden hiervandaan. Reken voor 1 uur met de bus ongeveer 2 soles (50 cent) en we hebben vrije toegang met ons in Cusco aangeschafte Boleto Turistico. Taxi´s binnen de stad kosten evenveel, prijzen buiten de stad zijn afhankelijk van de ´toeristigheid´ en eigen onderhandelingsvermogen.

Culinair
Na het verleden is voedsel de tweede trots van de Peruanen. Elke schotel is typisch Peruaans. Ook al is het gewoon tagliatelle met tomatensaus, ze gooien er wel een beetje Pisco door. Wat we jullie echter niet willen onthouden is onze eerste aanraking met de pure Peruaanse keuken in Tipon, een dorpje zo´n 30 kilometer hiervandaan.
Gisteren waren wij in dit dorp om de ruïnes (waterwerken) te bekijken en cuy te eten.
CUY? Ja, cuy, in Europa bekend als guinees biggetje. Deze worden hier niet zozeer als huisdier gehouden maar kaalgeplukt, met kruiden gevuld en in de oven gelegd. Het beestje wordt vervolgens heelhuids op je bord gekwakt (dus inclusief tanden en klauwtjes) en de anatomische les kan beginnen. De ingewanden worden overigens apart geserveerd, dat is uiteraard veel lekkerder.
Onder goedkeurende blikken van het complete dorp (half aangeschoten ivm carnaval) begonnen wij (enige aanwezige toeristen) aan de ontdekkingstocht. Af en toe om raad vragend bij een buurvrouw (jaja, het hoofdje is ook heel lekker). Hoewel we lang niet alles wat eetbaar scheen te zijn hebben opgegeten was het oorspronkelijk op een rat lijkende caviatje uiteindelijk toch behoorlijk gedegenereerd.
Na dit smakelijke maaltje hebben we ons nog even in het feestgedruis gestort (ja, ja.. min of meer) en zijn we voldaan naar huis gegaan. Weer iets om van ons lijstje af te strepen.



Over carnaval gesproken. Dat feest gaat hier vooral gepaard met water en nepsneeuw (uiteraard gezoet). Iedereen heeft óf waterballonnen óf een spuitbus met schuim op zak en mag iedereen min of meer vrij aanvallen. Vooral gevaarlijk in bussen met open ramen. Ook op onze school een bekend verschijnsel. Geweldig, een pauze van drie kwartier en iedereen (inclusief de staf) zeiknat.

Wij vermaken ons dus prima. Nog één weekje Cusco en dan op naar het zuiden!

Een blik op Cusco

Deze aflevering deel 2 over ons dagelijkse leven in Cusco.
Tijdens de cursus wonen we bij de familie Casanova. Zij zorgen voor onze drie dagelijkse maaltijden (overal zit minimaal één aardappel in), wat gezelligheid en hulp bij ons spaans. We hebben een eigen ´appartementje´: woonkamer, douce/toilet en slaapkamer met kabel tv.

De familie in het kort:
-Vico: Timmerman/meubelmaker/klusjesman, heeft ook ons huisje gebouwd. Kan er niet over uit dat wij zo rustig zijn. Zegt zelf ook niet zoveel.
-Liliana: Moeder en opticien. Heeft in Duitsland gestudeerd, maar is blij dat ze weer terug is. Altijd laaiend enthousiast en gastvrij. Zeer liefdevol richting haar beide (puber)kinderen. Gezondheidsfreak, gelukkig voor ons, en verslaafd aan Pisco-Sour (ook niet erg).
-Luciano (16): Gaat straks naar de universiteit (iets met toerisme), fanatiek basketballer; uiteraard stoer, maar best wel schattig.
-Fiorela (15): Zit nog op ´colegio´. Wil arts worden, maar houdt niet van lezen en tomaten. Ook zeer sportief (gaat elke ochtend van 6 tot 9 hardlopen, in haar vakantie!)

De familie inclusief de twee (irritante) honden

_____________________________

Cusco vanuit de omringende heuvels

We hebben onze eerste stevige wandelingen gemaakt. Vorige week met gids naar Pikillacta. Ruïnes uit een tijd van voor de Inca´s. Interessant. Direct kennis gemaakt met de zon hier. Een ochtendje erin en meteen sterker verbrand dan ooit, ondanks driemaal insmeren (factor 45).

Afgelopen week besloten we de over de stad uitkijkende Christo Blanco te bezoeken. Het was een hele klim, maar uiteindelijk hebben we Hem gevonden! Aangekomen bleek dat je ook gewoon de bus had kunnen nemen... (Hoe cliché) Maar ja, steil omhoog is leuker.

Jezus en Jaap (rechts)

Onderweg kwamen we een aantal lama´s, alpaca´s en andere spuugbeesten tegen. Ditmaal gelukkig zonder begeleiding (Señor, picture? Un sol). Dat levert natuurlijk weer een leuk plaatje op:

Spreekt voor zich..

Samen naar school!

Buenas noches amigos,

Een hartelijke groet vanuit een (momenteel) zonovergoten Cusco. We hebben er inmiddels een week spaanse les opzitten en, eerlijk is eerlijk, op straat is dat al wel te merken. We begrijpen zelfs al wat mensen ons aan proberen te smeren.
Onze lerares Lyda, een enthousiaste Cuscuena, leert ons de fijne kneepjes van het vak.

De eerste twee dagen zaten we in een klas met David (´Holanda, is that near Florida?´). Juist ja, from the States. Hij haakte echter snel af, zodat we nu privéles hebben.

De lessen starten overigens om 9 uur met het nakijken van ons huiswerk (´Muy bien, Jaap! Eres muy inteligente Dorien!´). Tot 11.00 werken we ons door werkwoorden, zelfstandige - en bijvoeglijke- naamwoorden heen. Dan hebben we een korte pauze welke we doorbrengen op de kleine binnenplaats van de school.

La plaza de nuestra escuela

Van 11.15 tot 13.00 volgt een tweede serie spaanse oraciones.

Thuis worden we ook behoorlijk op de proef gesteld. Tijdens ontbijt, lunch en diner worden nu nog enkele engelse woorden gesproken. Vanaf komende maandag is de voertaal echter puur spaans, we hebben dus maar een woordenboek gekocht..

Morgen staat onze eerste caminata (hike) op de planning. Dan zal blijken of we al aan de hoogte gewend zijn. ´s Avonds zullen we ons in het feestgedruis van de nationale ´Pisco Sour Day´ storten. Een nationaal zeer bekend en geliefd drankje.

Volgende week weer een druk program. Naast de gebruikelijke lessen ontvangt de plaatselijke FC (Cienciano) in de strijd om de Copa Libertadores (jaja) een of andere mexicaanse tegenstander. Er is een kans dat ik (Jaap) daarbij aanwezig zal zijn. Vrouwen kijken voetbal namelijk thuis (onder het genot van een Pisco Sour), waarbij ze overigens nog steeds enthousiaster dan Jack van Gelder zijn.